Πάντα ήθελα να τσακίσω δίδυμα..

Επιτέλους … Μετά από 3 βδομάδες με άπειρες προσπάθειες ρίξαμε τα Eredar Twins..

Πολύ περιέργη μάχη, με απαίτηση να γίνουν όλα τέλεια.. Ένα  disconnect, ένας θάνατος και η μάχη πάει περίπατο..  Ευτυχώς εχτές έγιναν όλα τέλεια, και έτσι φτάσαμε στα 4/6 μέσα στο Sunwell Plateau.. Σειρά σήμερα έχει ο M’uru…

Τώρα μπορείτε να κοιμάστε με τα σώβρακα, μας φυλάει ο στρατός μας…

Μετά την νίκη και την δικαίωση (βλέπε άρθρο για τα Eredar Twins) αποφάσισα να “σκοτώσω λίγη ώρα στο YouTube. Από link σε link έπεσα στο παρακάτω video:

Αν και πάνε κάμποσα χρόνια που έχω τελειώσει με την στρατιωτική θητεία, το video αυτό μου ξύπνησε τρελές αναμνήσεις. Έριξα τόσο πολύ γέλιο με την όλη φάση που κόντεψα να μείνω πάνω στο πληκτρολόγιο…

Σε περίπτωση που ο υπουργός άμυνας διαβάζει το blog μου: Κύριε υπουργέ, καλέστε με σε καμιά άσκηση.. Έχω να πάω πάνω από 6 χρόνια και μου έχει λείψει…

Άντε και φτάνουμε

Εχτές μετά από ένα ηρωικό raid στο Black Temple κατάφερα και σήκωσα επιτέλους και τους T6 shoulders. Φτάσαμε έτσι ηρωικά στα 3/5 κομμάτια. Αν αποφασίσει να συνεργαστεί ο Illidan και πάμε και μια Mount Hyjal ελπίζω να φτάσω σε full Tier 6

Επόμενος στόχος να σηκώσω επιτέλους και κανένα κομμάτι από το Sunwell Plateau. Δύσκολο ακόμα βέβαια, αλλά που θα πάει, αργά ή γρήγορα κάτι θα γίνει…

Άτιμη κοινωνία (κυρίως άτιμη ΔΕΗ)

Το κερατό μου μέσα…

Η εβδομάδα ξεκίνησε θεϊκά. Ήρθα στο γραφείο (το οποίο είναι στην περιοχή του The Mall) και κλασσικά δεν είχαμε ρεύμα. Κατάσταση όχι πρωτόγνωρη, μιας και πέρυσι το καλοκαίρι διασκεδάσαμε πραγματικά με τις απανωτές πτώσεις τάσεις (καταγράφηκαν μέχρι και 9 σε μια μέρα!!!).

Το πρόβλημα γνωστό. Έχουμε το The Mall, και άλλα 3-4 κτηνώδη κτήρια υπό κατασκευή στην περιοχή. Αποτέλεσμα: δεν επαρκεί το ρεύμα. Η ΔΕΗ φυσικά λέει ότι έχει εγκαταστήσει έναν νέο υποσταθμό για να βοηθήσει την κατάσταση, αλλά προσωπικά δεν το πιστεύω.

Σήμερα βέβαια εκτός από το να χάσω 4 ώρες “παραγωγής” έχασα και έναν Linux server της Dell. Η ανησυχία ξεκίνησε όταν είδα στην κονσόλα του “No boot device found”. Για να μην τα πολυλογώ, ο server αποχαιρέτησε τον internal RAID controller του.

Και εδώ τώρα έρχεται η απορία. Πας τώρα να κοπανήσεις τον server στο κεφάλι του τοπικού προϊσταμένου της ΔΕΗ ή δεν πας; Διότι δεν μπορεί κανείς να μην έχει ευθύνη για τις χαμένες ώρες δουλειάς και τον χαμένο server. Βέβαια ξέρω ότι δεν θα βγάλω καμία άκρη με το να πάω στην ΔΕΗ, αλλά μιας και έχω μπλογκ θα το πω εδώ

ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΔΕΗ ΣΑΣ

21

Χτες είδα την ταινία “21“. Για όποιον δεν έχει ιδέα, η ταινία περιγράφει τις περιπέτειες μιας ομάδας φοιτητών από το MIT οι οποίοι “κατακτούν” το Black Jack μετρώντας κάρτες

Για την ιστορία, η ταινία είναι μια σύγχρονη έκδοση της ιστορίας της MIT BlackJack Team. Φυσικά για να γίνει ταινία χρειάστηκε να μπούν τα κλασικά Χολυγουντιανά στοιχεία: “Ο αδικημένος απο την ζωή”, “η ωραία του σχολείου”, “ο κακός της υπόθεσης”, κλπ.. Δεν θα πω άλλα για την ταινία, μιας και θα αφήσω στην κρίση σας το αν θέλετε να δείτε την ταινία ή οχι

Θα ασχοληθώ όμως με το θέμα του “μετρήματος καρτών” (card counting). Είναι η δεύτερη φορά που βλέπω σε ταινία να αναφέρονται σε μέτρημα. Η πρώτη ήταν στην ταινία Rainman..

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για να μετρήσεις κάρτες. Η πλέον γνωστή προέρχεται από τον Ken Uston , κορυφαίο παίκτη Black Jack και μανιακό παίκτη των πρώτων arcade (Space invaders, Pacman, Breakout, κλπ). Η μέθοδος στηρίζετε στα παρακάτω (απλουστευμένα) σημεία:

1. Κάθε τραπέζι έχει ένα άθροισμα που το χαρακτηρίζει σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή (shoe count)
2. Το άθροισμα ξεκινάει από 0 σε κάθε νέο μοίρασμα
3. Για κάθε κάρτα η οποία είναι “2,3,4,5,6″ προσθέτουμε 1 στο άθροισμα
4. Για κάθε κάρτα η οποία είναι “10,J,Q,K,A” αφαιρούμε 1 από το άθροισμα
5. Αγνοούμε τις κάρτες “7,8,9″
6. Όσο πιο μεγάλο το άθροισμα, τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες να κερδίσει ο παίκτης

Η θεωρία πίσω από αυτή την μέθοδο είναι απλή. Μεγάλο άθροισμα στο τραπέζι σημαίνει ότι έχουν περάσει πολλές μικρές κάρτες. Αυτό ενισχύει την θέση του παίκτη για ένα πιθανό blackjack μιας και οι “μεγάλες” κάρτες είναι περισσότερες στην τράπουλα. Αντίθετα μικρό ή αρνητικό άθροισμα ορίζουν ένα μη-φιλικό τραπέζι, μιας και οι πιθανότητες να τραβήξει ο dealer κάποια καλή σφήνα είναι μεγάλες

Το μέτρημα καρτών συνδυάζετε και με την αντίστοιχη επιλογή πονταρίσματος. Υπάρχουν και εδώ διάφορες μέθοδοι, τις οποίες θα αναπτύξω σε κάποιο μελλοντικό άρθρο (όταν αποφασίσω να γράψω μια ολοκληρωμένη στρατηγική)

Μια τελευταία πρόταση: Όσο και να μετράς , ότι και να κάνεις το πλεονέκτημα είναι πάντα με την μεριά του casino. Οι λόγοι είναι απλοί:

• Ο dealer δεν παίζει κάτω απο ψυχολογική πίεση
• Οι μεγάλες “κάβες” συνήθως κερδίζουν (χρήματα casino > χρήματα παίκτη)
• Οι μαθηματικές πιθανότητες είναι με την πλευρά του casino

Τα παραπάνω αποδεικνύονται πολύ απλά. Πόσα casino ξέρετε που φαλήρησαν από παίκτες και πόσους παίκτες ξέρετε που βρέθηκαν στην ψάθα;

Αν σκοπεύετε να παίξετε, θυμηθείτε:

1. Βάζουμε ένα στόχο πόσα χρήματα θέλουμε να παίξουμε (εδώ βάλε την λέξη χάσουμε) και παίζουμε ΜΟΝΟ με αυτά
2. Διαβάζουμε βασικές στρατηγικές του παιχνιδιού (όχι δεν τραβάμε από 18 επειδή ΤΟ νιώθουμε)
3. Δεν πάμε να παίξουμε πιστεύοντας ότι θα κάνουμε κομπόδεμα για μια ζωή
4. Αν το παιχνίδι πάει καλά, και έχεις στα χέρια σου 3x αρχικής κάβας, ΦΥΓΕ. Δεν θα βγάλεις σπίτι από μια παρτίδα blackjack
5. Καλή τύχη

Έλεος… το κερατό μου μέσα

Συνεχίζοντας τις γενναίες κινήσεις, χτές ( 13/05/2008 ) γυρίζω σπίτι και ανοίγω τηλεόραση. Ξεκινάω το κλασσικό zapping και γυρνώντας στο STAR βλέπω ένα screenshot του Facebook. Ώπα λέω, λες να έχει καμία σοβαρή εκπομπή εδώ να κάτσω να χαζέψω λίγο;

Οι ελπίδες μου διαψεύστηκαν ΠΟΛΥ γρήγορα. Ήταν η εκπομπή “Μπορώ” με την Άννα Δρούζα και αφιέρωμα στο Facebook. Σαν να μην έφτανε αυτό, είχε καλεσμένους και μερικούς “φίρμες” , από τους οποίους ο μόνος που ήξερα ήταν ο Γιώργος Χειμωνέτος. Και εδώ ξεκινάει το κωμικοτραγικό του πράγματος, Βάζει η Δρούζα τον Χειμωνέτο να κανει login στο account του, και ξεκινάνε να διαβάζουν τα μηνύματα του.. “Έισαι θεός” , “Έισαι ότι πιο hot εδώ μέσα” , κλπ παρόμοια…Το οποίο ναι μεν είναι λογικό γιατί ο Χειμωνέτος είναι ωραίο παιδί, αλλά πως να το πω.. αχμ.. Ε ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΟΥ κιόλας για τα μηνύματα του Χειμωνέτου.

Κάνω λίγο zapping ακόμα να ηρεμίσει το κεφάλι μου, και ξανα-γυρνάω στην Δρούζα (ομολογώ, είχα αγωνία να δω τι γίνετε). Η κατάσταση ξέφυγε κάθε ελέγχου όταν έσκασε η λεζάντα “Είδα φωτογραφία του άντρα μου με την ερωμένη του στο Facebook”. Κακόμοιρη τηλεθεάτρια ανέλυε το πως μπήκε στο Facebook και είδε τον άντρα της tagged σε φωτογραφία αγκαλιά με ένα ξανθό, σε τρυφερές πόζες. Εκεί κάπου δεν την πάλεψα άλλο και σηκώθηκα να παω να παίξω World of Warcraft. Τουλάχιστον αν είναι να κάψω εγκεφαλικά κύτταρα να τα κάψω όπως θέλω εγώ, όχι με τις παπαριές τηε Δρούζα.

Μου έμεινε όμως μια απορία / πίκρα / τσαντίλα με την όλη φάση. Μπορούν οι γαμημένοι δημοσιογράφοι να ΜΗΝ ασχολούνται με το Internet ΜΑΣ; Διότι όποιος είδε την χτεσινή εκπομπή και δεν έχει ιδέα από Internet κατάλαβε τα παρακάτω:

1. Το Internet είναι ένας χώρος που μπαίνουμε να καμακώσουμε τον Χειμωνέτο
2. Όποιος ασχολείται με social networking sites το κάνει για να απατήσει τον/την συντροφό του
3. Άμα δεν έχεις στον ήλιο μοίρα, άνοιξε ένα account στο Facbook. Όλο και καμια Δρούζα, κανα “Κουτί της Πανδώρας” θα σε πιάσει και θα σε κάνει φίρμα για 15 λεπτά (την τηλεορασή μου μέσα)

Για να εξηγούμαστε: Έχω account στο Facebook, έχω περίπου 160 φίλους και τους ξέρω όλους προσωπικά. Μπορεί να μην έχω / κρατάω επαφή με όλους, αλλά τουλάχιστον έχουμε συναντηθεί μια/δυο/πολλές φορές πριν τους κάνω add στο Facebook. ΜΗΝ μας γαμάτε τα νεύρα λοιπόν με τα ηλίθια ρεπορτάζ σας. Άμα δεν ξέρετε και δεν έχετε όρεξη να μάθετε συνεχίστε τα ρεπορτάζ για την Ρούλα και τον αλβανό της, και αφήστε τα ψηφιακά ρεπορτάζ για κανέναν που κατέχει

Θέλω να αποκτήσω…. ψυχολογικά προβλήματα

Θα μου πεις τώρα, τι ανώμαλος τίτλος είναι αυτός για θέμα. Και κανονικά θα είχες δίκιο, ΑΛΛΑ.. Προχτές που γύρισα νωρίς στο σπίτι, έπιασα το remote και πλακώθηκα να κάνω zapping. Δώσε απ’ εδώ , δώσε απο κεί, πέφτω πάνω στο κανάλι ΣΚΑΙ

Από κείνο το σημείο και μετά τα έχω λίγο θολά. Η εκπομπή ήταν κάτι του στύλ “ψυχολογία μέσω τηλεόρασης” , και το θέμα.. αχμ.. σίγα μην έχω ιδέα ποιο ήταν το θέμα. το ΘΕΜΑ όμως ήταν η λαμπρή επιστήμων που παρουσίαζε την εκπομπή, ονόματι Σάντυ Κουτσοσταμάτη…

Και επειδή μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις , σας παραθέτω μερικές φωτογραφίες της λαμπρής επιστημόνων. Είναι προφανές ότι μετα την εκπομπή της ξαμολήθηκα στο wikipedia και ψάχνω να βρω αν έχω έστω και το παραμικρό σύμπτωμα ψυχολογικού προβλήματος…

Αθάνατη ελληνική ψυχή

Τον Νοέμβριο που μας πέρασε, πήγα με την μπουμπού μου (ακα την σύζυγο) Βουδαπέστη. Είχα κάτι γνωστούς από το WoW , είδαμε ότι ήταν και ωραία πόλη, λέμε γιατί όχι, ας κάνουμε ένα 4μερο εκεί

Ακολουθούν 2 φωτογραφίες που μου έκαναν τρομερή εντύπωση. Και οι 2 είναι τραβηγμένες στον κεντρικό εμπορικό δρόμο της Βουδαπέστης (δυστυχώς μου διαφεύγει το όνομα)

Φώτο 1: Άγαλμα του Ερμή στην κεντρική πλατεία

Φώτο 2: Αθάνατη ελληνική ψυχή

Τα σχόλια δικά σας…

Αν έχετε λεφτά για “πέταμα”

Σήμερα όπως γυρνοβόλογα στο Internet, διαπίστωσα ότι κάποιος παλιός γνώριμος μπήκε στην δισκογραφία.

Τό όνομα αυτού Βαγγέλης Ασημάκης, και αν το όνομα δεν σας λέει τίποτα μην πανικοβάλλεστε. Ο Βαγγέλης αποτελεί για πολλά χρόνια μέλος της ομάδας του Σταυρού του Νότου, και πλέον έχει την δική του δισκογραφία με τίτλο “Όπου κι αν πήγα”

Αν λοιπόν είστε οπαδοί του ελληνικού έντεχνου (HSOC για σένα χτυπάει η καμπάνα) κάντε ένα κόπο και είτε αγοράστε το CD είτε κάντε μια βόλτα απο το Ελληνάδικο

Απειλή

ΛΟΙΠΟΝ

αν με έχετε σαν φίλο στο Facebok, ΜΗΝ με προσκαλείτε σε ηλίθιες εφαρμογές.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΑΠΕΙΛΗ

Όποιος με προσκαλέσει στο “Friends for sale”, θα βάλει πολύ μεγάλους μπελάδες στο κεφάλι του

Over and out