Θέλω να αποκτήσω…. ψυχολογικά προβλήματα

Θα μου πεις τώρα, τι ανώμαλος τίτλος είναι αυτός για θέμα. Και κανονικά θα είχες δίκιο, ΑΛΛΑ.. Προχτές που γύρισα νωρίς στο σπίτι, έπιασα το remote και πλακώθηκα να κάνω zapping. Δώσε απ’ εδώ , δώσε απο κεί, πέφτω πάνω στο κανάλι ΣΚΑΙ

Από κείνο το σημείο και μετά τα έχω λίγο θολά. Η εκπομπή ήταν κάτι του στύλ “ψυχολογία μέσω τηλεόρασης” , και το θέμα.. αχμ.. σίγα μην έχω ιδέα ποιο ήταν το θέμα. το ΘΕΜΑ όμως ήταν η λαμπρή επιστήμων που παρουσίαζε την εκπομπή, ονόματι Σάντυ Κουτσοσταμάτη…

Και επειδή μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις , σας παραθέτω μερικές φωτογραφίες της λαμπρής επιστημόνων. Είναι προφανές ότι μετα την εκπομπή της ξαμολήθηκα στο wikipedia και ψάχνω να βρω αν έχω έστω και το παραμικρό σύμπτωμα ψυχολογικού προβλήματος…

Αθάνατη ελληνική ψυχή

Τον Νοέμβριο που μας πέρασε, πήγα με την μπουμπού μου (ακα την σύζυγο) Βουδαπέστη. Είχα κάτι γνωστούς από το WoW , είδαμε ότι ήταν και ωραία πόλη, λέμε γιατί όχι, ας κάνουμε ένα 4μερο εκεί

Ακολουθούν 2 φωτογραφίες που μου έκαναν τρομερή εντύπωση. Και οι 2 είναι τραβηγμένες στον κεντρικό εμπορικό δρόμο της Βουδαπέστης (δυστυχώς μου διαφεύγει το όνομα)

Φώτο 1: Άγαλμα του Ερμή στην κεντρική πλατεία

Φώτο 2: Αθάνατη ελληνική ψυχή

Τα σχόλια δικά σας…

Αν έχετε λεφτά για “πέταμα”

Σήμερα όπως γυρνοβόλογα στο Internet, διαπίστωσα ότι κάποιος παλιός γνώριμος μπήκε στην δισκογραφία.

Τό όνομα αυτού Βαγγέλης Ασημάκης, και αν το όνομα δεν σας λέει τίποτα μην πανικοβάλλεστε. Ο Βαγγέλης αποτελεί για πολλά χρόνια μέλος της ομάδας του Σταυρού του Νότου, και πλέον έχει την δική του δισκογραφία με τίτλο “Όπου κι αν πήγα”

Αν λοιπόν είστε οπαδοί του ελληνικού έντεχνου (HSOC για σένα χτυπάει η καμπάνα) κάντε ένα κόπο και είτε αγοράστε το CD είτε κάντε μια βόλτα απο το Ελληνάδικο

Απειλή

ΛΟΙΠΟΝ

αν με έχετε σαν φίλο στο Facebok, ΜΗΝ με προσκαλείτε σε ηλίθιες εφαρμογές.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΑΠΕΙΛΗ

Όποιος με προσκαλέσει στο “Friends for sale”, θα βάλει πολύ μεγάλους μπελάδες στο κεφάλι του

Over and out

Eurovision 2008

Κανονικά δεν μ’ αποσχολεί καθόλου το θέμα της Eurovision. ΑΛΛΑ φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τι κάνει την φετινή Eurovision τόσο ξεχωριστή; Δύο πράγματα:

1. Καλομοίρα. ΔΕΝ είναι δυνατόν να μην την αγαπάς. Είναι είδωλο. Είναι σαν το μικρό, χαρούμενο, χαζούλι ξαδερφάκι που όλοι έχουμε και μας την δίνει στα νεύρα
2. Στα φωνητικά μαζί της θα είναι ένας πολύ καλός μου φίλος, ο Νεκτάριος Γεωργιάδης. Ο Νεκτάριος έχει μια αρκετά μεγάλη ιστορία στο χώρο, με συμμετοχές σε μαγαζιά όπως η Αρχιτεκτονική. ο Σταυρός του Νότου, Barrouge, κλπ.

Ελπίζω να τα πάνε καλα.. Όχι τόσο για την “νίκη” και την “εθνική υπερηφάνεια”, αλλά γιατί πεθαίνω στην σκέψη ότι θα κάθετε ο Νεκτάριος στον καναπέ και θα κουνάει τις σημαιούλες

Εισαγωγικό σημείωμα

Είναι προφανές ότι 8 παρά 20 το πρωί δεν υπάρχει περίπτωση να σκεφτώ κάποιο έξυπνο θέμα να ξεκινήσω. Άρα μην περιμένετε να δείτε κάνα post της προκοπής.. Αρχή είναι ακόμα, θα μάθω